Categorie: Wedstrijdverslagen

Auteur: Wedstrijdverslaggever

Beste voetbalvrienden en vriendinnen,


Dat een balletje raar kan rollen, daar kan de voor JEKA nu al historische zondag 2 mei 2010, wat toevallig ook de geboortedatum is van schaatser Hein Vergeer, die net als Leo Visser in Haatsrecht woont dat ligt in de Krimpenerwaard wat letterlijk betekent ‘land in de rivierbocht’, een aardig woordje over mee praten. JEKA 3 speelde zijn laatste wedstrijd onder de naam JEKA 3 (volgend jaar JEKA 4) in de Tombolawedstrijd, vernoemd naar het wereldberoemde spelletje Lotto Tombola van Jumbo, niet te verwarren met de supermarkt, waar deze week de slavinken in de aanbieding zijn. En laat dat spelletje nou net op zondagochtend in de voetbaltas van Van Dorsselaer zitten om de opstelling bij elkaar te loten.

JEKA 3 had zich namelijk in een uitermate luxe positie gemanoeuvreerd voorafgaand aan de allerlaatste wedstrijd. Als er met de spreekwoordelijk pet naar gegooid zou worden en JEKA met 0-15 de Bietenbrug op zou gaan, die overigens ook in de Krimpenerwaard ligt, dan nog zou JEKA 3 zo veilig zijn als huis. En dus was de druk ervan af. Dat zelfde gold overigens voor de tegenstander van de dag Terneuzen 2 dat na een spectaculaire opmars van de laatste plaats in de winterstop op plek 2 stond en dus al zeker was van nacompetitie. Het was dus een wedstrijd om de baard van koning.  

Om 11 minuten voor 11 werd er verzameld in de kantine. Onder toeziend oog van hoofdsponsor Mossou, die zo trots was als een aap, dat zijn mannen volgend jaar weer eerste klasse spelen, werd de loting verricht die nog niet zo makkelijk was als het leek. Het werkte ongeveer als volgt. 8 spelers die én op tijd waren én ook nog hadden getraind zaten in de hoofdtombola en waren zeker van een basisplaats. Het was alleen nog de vraag op welke positie. Van de 8 overige spelers konden er nog 3 spelers een basisplaats veroveren via de reservetombola. De spanning was om te snijden toen de balletjes uit de koker kwamen. Wijdeven, Broeders en Van Rijthoven waren de gelukkigen, van wie de laatste op de goal moest staan. De andere 5 spelers moesten het doen met of een plekkie op de bank of een vlagbeurt in de eerste of de tweede helft. De JEKA kantine was bijna te klein toen Van Brummelen het verkeerde balletje uit de tombola pakte en zich in de stromende regen kon gaan opmaken voor een vlagbeurt. Ook Schoenmakers, die eigenlijk in Zuid-Frankrijk had moeten zitten, maar zijn reis vanwege het slechte weer had geanonimiseerd, was de klos.

Het echte werk kon gaan beginnen. Van Dorsselaer en Broeders, die donderdag in Londen getuige was van het wonder van Fulham, poetsten de koker nog eens lekker op om de opstelling te bepalen. De Tombola ging rond alsof het een schaal bitterballen was en nadat iedereen een balletje had gepakt, kon de balans opgemaakt worden. Vóór Van Rijthoven speelden Van Dorsselaer en Van den Berg blanche, wiens witte schoenen niet kapot zijn te krijgen. Als rechtsback de ietwat zieke De Brouwer met voor hem een topfitte Akinci. Linksback een Japie Broeders met Wijdeven ervoor als loopwonder. Centraal mochten Wennekes en Van den Berg noir de dienst uitmaken en voorin moest het koningskoppel Deelen en Janse voor de goalen gaan zorgen. Op papier kon het dus eigenlijk al niet meer fout gaan.

Als beloning voor het lijfsbehoud mocht JEKA 3 aantreden op het hoofdveld, maar omdat het regende als een gieter moest worden uitgeweken naar het kunstgrasveld. Het hoofdkunstgrasveld, dat dan weer wel. Terwijl de voetbaldames als een stel verzopen kittens van het veld kwamen lopen, mochten de kurkdroge Terneuzianen en JEKA mannen hun geluk gaan beproeven.

En dat lukte de thuisploeg in de beginfase van de wedstrijd meer dan behoorlijk. Alsof JEKA in zijn sterkste opstelling speelde ging het balletje lekker rond en werd er geknokt voor elke kunstgrasspriet. Het leek wel alsof de spelers een auditie moesten doen op hun nieuwe plek. Het duurde dan ook niet lang voordat de 1-0 achter de touwen hing. Wennekes boogde de bal in de 16 waar Deelen oorlog aan het maken was. De afvallende bal viel voor de voeten van Van den Berg blache, die zaterdag nog een biertje had gedronken met Roosendaal legende Buhla de schrik van het zuiden, en zonder twijfel werd de bal van rand zestien in de bovenhoek gehamerd. Terneuzen wist niet wat haar overkwam en had weinig in te brengen. Toch zou het op 1-1 komen. Van Rijthoven had zijn muur helemaal dichtgetimmerd, maar was even vergeten dat hij dan wel zelf in de andere hoek moest gaan staan. De rechtsbuiten van Terneuzen zag het gaatje en op het natte veld gleed de vrije trap hard in de rechterbenedenhoek.

Na een ruim kwartier spelen drukte Van Brummelen, die dit seizoen dus 5 keer heeft gescoord, toch nog zijn stempel op de wedstrijd door Akinci van het veld te halen. Laatstgenoemde kon deze wissel op zijn zachts gezegd niet echt waarderen en stapte ziedend van het veld. Zo blijkt maar weer hoe hard het veteranenvoetbal toch kan zijn. Keeper Mulie mocht de rechtshalfpositie innemen en scoorde met zijn eerste balcontact bijna de 2-1 met de kop. De bal schoot door  en vanaf links werd de bal snoeihard ingedraaid door Janse. Omdat deze prachtige trap door niemand werd aangeraakt, verdween de bal toch nog in het Terneuzer doel. En ook de 3-1 zou voor de rust nog op de borden komen. Pink Floyd fan Van den Berg noir, passeerde 2 man en schoot de bal via een sliding langs de kansloze Terneuzer doelman.

Terwijl in de rust vaak 11 serieuze koppen naar een schreeuwende trainer luisteren, werd er nu vooral gelachen. Want wie had nou weer bedacht dat het zo goed zou lopen. Schoenmakers deed bekende tennissers na met de vlag in de hand, Van Rijthoven veinsde een blessure om Akkermans al invaller in de goal te laten debuteren en het enige waar de spelers zich echt druk om leken te maken was of de wedstrijd wel op tijd was afgelopen om naar EBOH of het Rat Verleghstadion af te reizen.


De tweede helft kan kort worden samengevat met een stug JEKA dat te slordig speelde om het af te maken, een beter Terneuzen dat geen killer had, spectaculaire reddingen van Van Rijthoven en vooral regen, regen en nog veel meer regen. De scheidsrechter voelde de wedstrijd niet bepaald goed aan en besloot in de slotfase nog maar even met kaarten te gaan strooien. Van den Berg noir stond te dicht bij een vrije trap die snel werd genomen en langs zijn lichaam werd getrapt. Terwijl iedereen aan doorvoetballen dacht, gaf de scheidsrechter de volstrekt belachelijke tweede gele kaart aan Van den Berg noir, wat betekent dat hij volgend jaar de belangrijke bekerwedstrijd mist tegen TVC 2. Ondanks dat JEKA met 10 man speelde, had er nog 3 uur doorgevoetbald kunnen worden en dan was het waarschijnlijk nog steeds 3-1 geweest.

En zo boekte JEKA 3 op een van de natste, doch mooiste dagen in de JEKA historie een zeer knappe overwinning. Wederom werd een succesvol jaar afgesloten. Na 4 kampioenschappen op rij, heeft JEKA 3 zich nu toch maar weer voor de derde keer gehandhaafd in de eerste klasse. Een mooie zevenklapper dus. En over zevenklappers gesproken. Vanwege het knappe kampioenschap van JEKA 4 door in de laatste minuut met 0-7 te winnen in Gilze, spelen zowel JEKA 3 en JEKA 4 volgend jaar eerste klasse. Het zou de verslaggever verbazen als er nog 1 vereniging in Nederland is die hetzelfde kan zeggen. Een trainer van Nuenen 2 of Baronie 2 zal toch wel raar opkijken als hij in de competitie indeling ineens JEKA 4 ziet staan….

En alsof het allemaal nog niet mooi genoeg was, pakte ook JEKA 1 de volle buit en het kampioenschap in Dordrecht. Dat het nog lang onrustig en beregezellig zou blijven in de JEKA kantine, dat zal geen mens verbazen. Het ‘We are the champions’ kon net zo goed op de repeatknop worden gezet voor alle JEKA kampioenen, het bier vloeide rijkelijk, Sander Mijnhijmer danste met zijn Janet die rondliep op nieuwe Primark schoenen waarin ze hele natte tenen had nadat ze het EBOH veld had betreden en de oogjes van dezen en genen werden steeds wat kleiner, met name die van terror Jaap die de hele avond als een magneet achter Bette aanliep, die haar voetbalcarrière na JEKA heeft voortgezet bij Bavel, waar toevalligerwijs ook Akinci woont. Ook in de stamkroeg ‘De Baron zijn Vriendin’ zou het nog lang, heel lang gezellig blijven. Wat een wedstrijd, wat een dag, wat een avond, wat een week, wat een seizoen, wat een vereniging.

Volgend jaar gaat JEKA 4 er weer met volle moed tegenaan. Of het een indeling in Oost-Brabant wordt of toch weer Brabant-West en Zeeland, de tijd zal het leren. Het kan bijna niet anders dat er volgend jaar weer prachtige avonturen worden beleefd door het team waarvan deze zomer de laatste 20-ers 30 worden en de oudste 30-er 40 wordt. Het moet allemaal niet gekker worden, maar ja dat is het mooie van voetbal. Je weet ook volgend seizoen nooit hoe het balletje rolt.

De wedstrijdverslaggever