Categorie: Wedstrijdverslagen

Auteur: EdgarKuijpers

Vijftiende bezorgt DVVC 5 grootste thuisnederlaag van het seizoen

Op deze "historische" zondag 2 mei 2010, waarin zowel het eerste als vierde van JEKA kampioen werd en nu JEKA 2 tot en met 5 in hun hoogst mogelijke klassen gaan uitkomen, stond de laatste uitwedstrijd van het seizoen 2009-2010 op de rol, uit naar het Dongense DVVC. Thuis hadden we al voor hun grootste nederlaag gezorgd (11-1) en uit zouden we hetzelfde kunstje gaan flikken door met 2-9 het natte hoofdveld te verlaten. Gezien het feit dat DVVC slechts tiende op de ranglijst stond niet eens zo'n opzienbarende prestatie, maar de wedstrijdverslaggever zag dat DVVC thuis dit seizoen nog niet met meer dan vier doelpunten verschil had verloren. Dat aantal had het vijftiende dus bijna verdubbeld.

Afwezig waren deze zondag: Siebe, Floris, Peter, Paul, Felix, Cris, Erwin en Edwin. Wederom voor week nummer zoveel twaalf man tot onze beschikking, omdat Robbie weer eens zijn opwachting maakte in het vijftiende. Hij had de dag ervoor nog een zwaarbevochten gelijkspel (0-0) in de benen, dus het was nog maar de vraag hoe fit hij werkelijk was. Dat het qua sprokkelen van spelers nog erger kan, bewees het vijfde van DVVC. Op papier heeft dit team maar liefst 25 man! tot hun beschikking, in de praktijk moesten er nog drie jeugdspelers gecharterd worden om aan de start te kunnen verschijnen.

Stephan haalde deze start niet, omdat hij het complex moeilijk kon vinden, iets wat leider Ton en de wedstrijdverslaggever ook hadden ondervonden. Was het vorige week nog erg warm om te voetballen, nu kwam de regen met bakken uit de hemel vallen. We begonnen de wedstrijd dus met elf man en geen vlagger, terwijl de tegenstander de wedstrijd zonder hun keeper begon, waarvan wij meteen de vruchten plukten, doordat Mitchel de bal slechts met zijn schoenveter raakte, maar het toch 0-1 stond. Verdediger Richard kreeg helaas snel last van zijn oude blessure en verliet het veld om te gaan vlaggen. Gelukkig was Stephan net omgekleed en kon hij gelijk aan de bak door ook nog eens een bal van de doellijn te halen, na een corner van DVVC. De wedstrijdverslaggever zelf was niet zo gelukkig met dit feit, want in de rebound werkte hij het schot zodanig weg dat het een bananenschot werd, waar keeper Jeroen kansloos op was 1-1. Gelukkig wist Thijs alweer snel de 1-2 te maken. Daarna was de keeper van DVVC ook gearriveerd, maar hij kon, ondanks enkele fraaie saves, doelpunten van achtereenvolgens 2x Mitchel, Stijn en nog een keer Mitchel niet voorkomen, waardoor we met een fraaie 1-6 tussenstand konden gaan rusten c.q. opdrogen.

In de tweede helft werden er vaak moeilijke oplossingen bedacht, terwijl er simpel gevoetbald kon worden. DVVC 5 bleek, na eerder doelpunten geschonken te hebben gekregen van Quinten (in de thuiswedstrijd) en de wedstrijdverslagger himself ook zelf een keer te kunnen scoren, middels een fraaie achterwaartse glijpartij van een Dongenaar. Het vijftiende werd hierdoor weer wakker en wist via achtereenvolgens Emiel, Mitchel en wederom Emiel de score op te voeren naar 2-9. De scheidsrechter vertelde dat hij het bij ons tiende doelpunt voor gezien zou houden, waardoor we Jurgen en de wedstrijdverslagger maar naar voren stuurden, want die scoren toch zelden, zodat we nog lekker lang in de regen konden voetballen. De scheidsrechter hoorde ik al zeggen dat hij spijt had van zijn uitspraak en dat die tiende zo nooit ging vallen en hij blies uiteindelijk dan ook maar af. De scheidsrechter vertelde me nog dat hij enkele weken geleden nog wel problemen had ondervonden met een studentenelftal van JEKA en die wedstrijd ook niet uitfloot en daarom eerst nog wat huiverig voor ons was, maar er al snel achter kwam dat wij vooral kwamen om een leuk potje te voetballen. Tevens moet ik zeggen dat de scheidsrechter (een collega van Richard) een uitstekende wedstrijd heeft gefloten, dat mag ook wel eens worden gezegd.

Helaas konden we vanwege NAC niet in Dongen blijven hangen om de gezellige disco ter afsluiting van het seizoen aldaar mee te maken. Vanwege onze lekkere uitschieter ziet het er steeds meer naar uit dat we het meest scorende team in onze competitie gaan worden. We lopen nu 8 doelpunten voor op TSC 10 en hebben zelfs 20! doelpunten meer dan kampioen Gesta 3. Er kan dus wel worden gesteld dat we de doelpunten beter wat gelijkmatiger over de wedstrijden hadden kunnen spreiden. Qua doelsaldo staan we op dit moment zelfs op de tweede plaats, qua punten echter pas op de vijfde plaats. Ook die plaats is nog allesbehalve zeker. Tussen de nummers vier en negen zitten welgeteld drie hele punten, dus elke van deze eindklassering is nog mogelijk.

Hopelijk kunnen we dit seizoen nog een laatste keer uit de slof schieten, waardoor we naast het meest productieve team ook nog het elftal met het beste doelsaldo worden. Onze leiders gaan dat in ieder geval niet meer meemaken, want voor hun was het de laatste wedstrijd van het seizoen. De wedstrijdverslaggever zal in ieder geval de administratieve honneurs waarnemen. Helaas valt de laatste wedstrijd van het seizoen op mammiesdag dus wordt het een lastige keuze maken tussen lekker lang nakeuvelen over ons verloren voetbalseizoen of familiebezoek.

Rob, bedankt voor je deelname vandaag, want zonder jou hadden we de klus met 10 man sterk moeten klaren. Gelukkig ben je er volgende week ook weer bij! Laten we bovendien Stephan een waardig afscheid geven. Stephan gaat toch echt stoppen, ons op hoofdveld tegen zijn oude club TSC. Met minder dan een overwinning neemt de wedstrijdverslaggever dan ook geen genoegen.

Nog éénmaal een verslag en dan zit mijn job als reporter er weer voor zo'n 3,5 maand op. Kan ik me lekker op het WK gaan richten, waar ik nu al enorme zin in heb! Voor dit alles dus nog één laatste verslag van seizoen 2009-2010, met hopelijk een goede afloop en een plaats in het linkerrijtje.