Wedstrijdverslag

Zondag 9 april om 10::00 uur
3

Raamsdonk 6

1
JEKA 11
Jeroen H.

Afscheid

Geschreven op: 10 april 2017
Arris Van domselaar

door: Arris Van domselaar

Waar moet een wedstrijdverslag over gaan? Als je zoals de verslaggever van dienst regelmatig een stukje typt over een wedstrijd op de zaterdag of zondag is dat een relevante vraag. De verslagen van de jeugdwedstrijd op zaterdag kunnen vrij feitelijk gaan over, de naam zegt het al, de wedstrijd. Wie scoorde er, wat ging er goed, worden alle spelers door het jaar heen wel even vaak genoemd, wat ging er goed en wat kan nog beter. Al snel heb je drie alinea's vol en is een druk op de 'save' knop genoeg. Op naar de volgende wedstrijd. Voor een partijtje voetbal op zondagochtend tussen een team oude mannen en meestal een team veel jongere mannen is het al lastiger. Als er al iemand op een verslag zit te wachten, dan toch zeker niet op een feitelijke weergave van wat van minuut tot minuut gebeurde. Terugkijkend op de zondag was dit weer een potje dat voor onszelf lang in de herinnering blijft hangen, maar dat voor de rest van de wereld totaal irrelevant is. Dat is ook het mooie aan voetballen in de lagere regionen van het seniorenvoetbal. Het zal iedereen worst zijn dat het er is, voor de spelers is het juist een van de (het?) hoogtepunten van de week. Even lekker anderhalf uur jongetje zijn en met vrienden (en Jan de Graaf) achter een bal aanrennen. Zalig. En dan zeker op zo'n zeldzaam mooie ochtend. Alleen al de rit naar Raamsdonk, binnendoor, is prachtig. Het hoofdveld ligt er sappig en kortgemaaid bij, de tegenstanders zijn sympathiek en sportief, de scheidsrechter is uitstekend en de temperatuur fantastisch. Zelfs de mannen die van verre weekendverplichtingen naar Raamsdonk komen gereden zijn op tijd. Dus, waar schrijf je dan over. Over de randverschijnselen. Want dat we slecht starten, ons goed terugknokken in de wedstijd, een geweldige tweede helft spelen, dat we enorme kansen om zeep helpen en dat Jeroen van een metertje of veertig scoort in eigen doel doet er niet toe. Dat Willem de terugspeelbal door een Vanbreukeliaans polletje over de voet laat stuiteren en de 3-1 op de lachspieren werkt, we laten het rusten. Want wie zelf voetbalt of heeft gevoetbald kent het zondaggevoel. Het geleuter over de zaterdag, het gezeik over de opstelling, het geklaag over pijntjes, het vooruitkijken op de zondagmiddag (derde helft of op de bank naar Parijs Roubaix kijken, naar de schoonfamilie of bbq-en?), de herinneringen aan eerdere wedstrijden tegen de tegenstander van vandaag ophalen, het gedol en de voetbalhumor. De vaste patronen en zekerheidjes die volwassen mannen niet kunnen missen en die aan buitenstaanders niet uit te leggen zijn. En waarvan je in je achterhoofd wel weet dat het ooit stopt en dat je dan als alternatief aansluit bij de steeds voller wordende vijfde colonne van het elfde. En dat dat heel leuk en gezellig is, maar toch niet hetzelfde als zelf ballen. En daar gaat dus eigenlijk dit wedstrijdverslag over. Over gedwongen stoppen met voetballen, over het moment dat zich al maanden, jaren wellicht, aankondigt maar waar je niet aan wilt. Tot de arts tegen je zegt dat je knie zo versleten is dat het echt niet meer kan. Dat een nieuwe knie niet lang meegaat, dat altijd pijn aan je gewricht het gevolg zal zijn van doorgaan. Dat je nooit iets van iemand aanneemt, maar dat je nu wel snapt dat het op is. Dat je het voetbal zal missen, maar vooral het sfeertje en de kameraadschap. Dat je na zo'n 50 (!) seizoenen van passjes geven, de juiste momenten kiezen, lijnen uitzetten, puntertjes geven en slim voetballen de zwarte kicksen aan de wilgen moet hangen. Deze week overkwam het JEKA-monument Henry van Heijster. Topper in de jeugd, topper in de selectie, topper in de lagere senioren en dit seizoen tobber in de lagere regionen. Het zal de rest van de wereld worst wezen, er gebeuren ergere dingen in de wereld. Maar wij nemen met pijn in ons hart afscheid. Op naar de vijfde colonne, het beste alternatief voor zelf spelen. Maar niet hetzelfde, helemaal niet hetzelfde.  We blijven je zien Henry. En horen. Als geweten van de vijfde colonne. 

Galerij

Reacties

Tim Krempel
Mooi Arris!!!
10-4-2017 12:55:46

Pieter van Dongen
In mijn geheugen is het doelpunt van Henry tegen Raamsdonk uit het mooiste dat ik hem ooit heb zien maken. Wat een afstandsschot was dat in deze memorabele wedstrijd!
14-4-2017 11:02:13

Orkun Akinci
Prachtig Arris. En wat een groot klein leed voor Henry.
10-4-2017 17:50:05

wim luitjes
Dat het niet altijd over de wedstrijd moet gaan, daar ben ik na afgelopen zondag van overtuigd door het 2e !!
2-5-2017 11:25:48

R.K.V.V. JEKA
Sportcomplex "Tussen de Leijen"
Beukenlaan 21
4854 TA Bavel

Ledenadministratie
Agnes Wiegers
ledenadministratie@rkvvjeka.nl

Ga naar de contactpagina
Correspondentie-adres
r.k.v.v. JEKA
Willem Alexanderstraat 19
4811 PZ Breda
secretariaat@rkvvjeka.nl

Telefoonnummers
Clubhuis: 076-5147986
Bestuurskamer: 076-5155713
Wedstrijdsecretariaat: 076-3690549

Ontvang de JEKA nieuwsbrief

r.k.v.v. JEKA

Copyright © R.K.V.V. JEKA 2015. Alle rechten voorbehouden.